Ventanas

Miremos a través...

Inicio > Historias > Mar

Mar


A linguaxe mariñeira é unha fala aparte, nun mundo, onde as palabras móllanse como os utensilios de labranza, nunha terra erma de esperanza. Nasas e palangres mistúranse con pingas de sal, que can ó mar como lastres valeiros de saudade...

2004-05-19 01:00 | 2 Comentarios


Referencias (TrackBacks)

URL de trackback de esta historia http://ventanas.blogalia.com//trackbacks/18731

Comentarios

1
De: dorvisou Fecha: 2004-05-20 10:54

O mar...
Bueno, eu non sei nadar.
Só podo soñar.



2
De: Descalza Fecha: 2004-05-20 11:05

ai, dorvisou, é que hai algúns mares que non se poden capear..;-)



Nombre
Correo-e
URL
Dirección IP: 54.83.81.52 (b30b4e7b7e)
Comentario
¿Cuánto es: mil + uno?

portada | subir

Todas las fotos están sujetas a copyright. Queda prohibida su reproducción y/o copia sin autorización de la autora